Świadectwa sióstr

Modlitwą i cierpieniem łączą się z Jezusem – siostry po złotym jubileuszu

Dziś ostatnie świadectwa – najstarszych sióstr: Spełnienie się woli Bożej we mnie i przeze mnie We wspólnocie zakonnej rozwijało się i umocniło moje powołanie. Człowiekowi do szczęścia potrzeba tylko wypełniać wolę Bożą. „Kto czuje powołanie do służby Bożej niech się dużo modli o poznanie woli Bożej i o spełnienie się woli Bożej we mnie i […]

Czytaj dalej ...

Kochać w prawdzie – świadectwa sióstr

Im dłużej w zażyłej relacji z Jezusem, tym więcej światła, tym więcej pokory. Jak pisała św. Teresa od Jezusa: „Tu nie chodzi o uczone wywody, tylko o to, byśmy w szczerości serca uznali siebie, czym jesteśmy, i z prostotą stawali przed Bogiem, który chce, aby dusza stawała się maluczką, jak w obliczu Jego prawdziwie jest”. […]

Czytaj dalej ...

Wspólnota jest jak lustro – dalszy ciąg odpowiedzi sióstr

Dziś kolejne siostry dzielą się swoim doświadczeniem: Czym dla Ciebie jest życie dla Boga we wspólnocie zakonnej? Co chciałabyś powiedzieć młodym, którzy rozeznają swoje powołanie?   Odkrywam charyzmaty, którymi mogę służyć Życie we wspólnocie to wielka łaska. To nieustanne uczenie się dawania i przyjmowania miłości. Wspólnota jest jak lustro, które pomaga mi poznać siebie, moje […]

Czytaj dalej ...

Co o życiu wspólnotowym i rozeznawaniu powołania sądzą najmłodsze siostry?

Postulat zasadniczo trwa rok. W tym czasie siostry postulantki mogą głębiej rozeznać powołanie, lepiej poznać siebie i Zgromadzenie. Włączają się w codzienny rytm życia wspólnoty: we wspólną modlitwę, pracę i czas rekreacji. Odwagi! Życie we wspólnocie jest codziennym odkrywaniem, poznawaniem siebie i innych. A przede wszystkim radością, że On nas wybrał, zgromadził i z nami JEST. Przed wstąpieniem znajomy ksiądz powiedział mi, że jeśli […]

Czytaj dalej ...

Słowo sióstr do młodych…

„A jakby tak na stronie umieścić świadectwa lub kilka słów Sióstr z poszczególnych etapów formacji zakonnej…” Taką propozycję otrzymałam kilka dni temu od pewnej młodej osoby. Pomyślałam: „czemu nie?” i poprosiłam nasze siostry, by odpowiedziały na dwa proste, ale jakże istotne pytania: Czym dla Ciebie jest życie dla Boga we wspólnocie zakonnej? Co chciałabyś powiedzieć […]

Czytaj dalej ...

Świadectwo s. Makarii z uczestnictwa w Kampusie JPII w Jerzmanowicach

Świadectwo dot. uczestnictwa w Kampusie Jana Pawła II w Jerzmanowicach foto: www.diecezja.sosnowiec.pl Kiedy po raz pierwszy przeczytałam informację o Kampusie JP II organizowanym w naszej diecezji pomyślałam sobie: Ja muszę tam być. Ja chcę tam być. I rozgłaszałam to moje pragnienie siostrom ze wspólnoty dzieląc się radością z tego, że jest taka propozycja dla młodzieży. Pomyślałam, że to piękne móc uczestniczyć w tak ważnym wydarzeniu wraz z młodymi Diecezji Sosnowieckiej, kościoła […]

Czytaj dalej ...

…idąc za łaską powołania…

…idąc za łaską powołania… Kiedy Pan Jezus gościł w domu Lewiego powiedział, że przyszedł powoływać do nawrócenia się (por. Łk 5,32). W różny sposób ludzie realizowali i realizują to wezwanie do powrotu. Mnie Pan Jezus powołał do nawrócenia się, właśnie na drodze życia zakonnego. Usłyszałam- nic nie słysząc, że mam wrócić do DOMU, zamieszkać w BOGU. Zupełnie się tego nie spodziewałam, ale bardzo potrzebowałam i dlatego nie mogłam zostać obojętną na to zaproszenie. Była we mnie […]

Czytaj dalej ...

Wielki głód Boga…

To Jezus mnie odnalazł. Czuję się kochana przez Boga. Moje życie wiarą to chodzenie drogami, którymi On prowadzi. To życie tym, czego On we mnie dokonuje. Moje życie to Jego nieustanne stwarzanie mnie. Odważyłam się pójść za pragnieniami, które nosiłam w sercu, a których współczesny świat nie potrafił zaspokoić. To był wielki głód Boga. Poszukiwanie w  życiu Sensu i Prawdy wzbudzało we mnie ogromną tęsknotę za Bogiem. Nie wiedziałam, gdzie ulokować te wielkie pragnienia, […]

Czytaj dalej ...

W Jezusie wybrał mnie Bóg dla siebie przed założeniem świata (por. Ef 1, 4)

To wybranie odczuwałam już od dnia Pierwszej Komunii Świętej, chociaż  teraz doświadczam coraz głębiej tej tajemnicy. Mogę powiedzieć, że moje obecne życie jest nieustanną wdzięcznością za napełnianie mnie obecnością Bożą. Przez długie lata modliłam się do Ducha Świętego i zastanawiałam się jak żyć,  aby być karmelitanką Dzieciątka Jezus według Serca Bożego. Na pewno wierność składanym ślubom i umiłowanie Zgromadzenia przyczyniało się do zrozumienia „małej drogi” św. Teresy od Dzieciątka […]

Czytaj dalej ...