Dzień skupienia w Sopocie

Dzień skupienia w Sopocie

Podczas ostatniego dnia skupienia w Sopocie swoją uwagę skoncentrowałyśmy na osobie małej świętej z Lisieux – św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza. Pomimo ulewnego deszczu spotkałyśmy się z ciepłą i życzliwą atmosferą powstałą w domu sióstr. Podczas swobodnej rozmowy z o. Bertoldem rozgrzałyśmy się gorącą herbatą.

W początkowym etapie spotkania miałyśmy możliwość poznania życiorysu św. Teresy od Dzieciątka Jezus. S. Łucja przygotowała prezentację, na kanwie której opowiedziała nam dzieje „małego kwiatka”. Następnie na podstawie tekstów z „Rękopisów autobiograficznych”, „Dziejów duszy” i książki „Dobre drzewo” zapoznałyśmy się z różnymi wydarzeniami z życia świętej, w których „pokusa świata” okazała się żywo obecna. Mogłyśmy dostrzec, że wiele epizodów tamtych czasów jest obecnych we współczesnym świecie. Św. Teresa wskazała nam drogę, dzięki której nauczyła nas, jak pokonywać trudności i pokusy świata, by nie zasłaniały nam samego Boga.

Po obiedzie wysłuchałyśmy konferencji na temat „Duch świata i świętość w życiu małej Teresy”. Wygłosił ją o. Bertold ze wspólnoty ojców karmelitów bosych w Sopocie. Swoją wypowiedź rozpoczął od wspomnienia braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Byli to mężczyźni, którzy poświęcili swe życie na rozważaniu Słowa Bożego dniem i nocą oraz na praktyce czynnej miłości bliźniego. Aby stać się jednym z braci musieli opuścić „świat”, by oddać się całkowicie Bogu. Nawiązując do małej świętej ojciec wskazał nam fakt, że Teresa żyła w epoce jansenizmu, która akcentowała Bożą sprawiedliwość. Św. Teresa widząc swoją nieudolność i niemoc w praktykowaniu pokut i umartwień szukała innych rozwiązań, aby móc sprawiać przyjemność Bogu. Odkryła „małą drogę”, na której może poruszać się każdy. Podkreśliła w niej ufność dziecka, które w swej słabości wyciąga ręce do Boga, aby Ten je przygarnął i podniósł o stopień wyżej w miłości. Św. Teresa swoim życiem pokazała, że kto jest mały, powinien korzystać z małych rzeczy, by dojść do nieba. Dla dziecka każde spojrzenie na Ojca jest ważne. Każdy akt miłości ma wielką wartość przed Bogiem. Św. Tereska uczyła tej drogi siostry, które zostały powierzone jej pieczy. Ukazała miłość miłosierną Boga, w której każdy grzesznik znajdzie nadzieję i rozwiązanie w trudnościach. O. Bertold korzystając z dzieł świętej oraz z „Agonii Teresy” wskazał na konkretne wydarzenia życia, w których ukazał realizm oraz moc zawierzenia młodej karmelitanki. Odnalazła ona pewną drogę do Boga i w krótkim czasie osiągnęła świętość. Na koniec o. Bertold zachęcił nas do ofiarowywania wszystkiego Bogu, bo On może przemienić „małe nic” w „dojrzały owoc”.

Następnie udałyśmy się na adorację Najświętszego Sakramentu. Niektóre z nas skorzystały z rozmowy z o. Bertoldem, inne ze spowiedzi, a pozostałe zanurzyły się w ciszy i pokoju Serca Jezusa. Czas modlitwy i milczenia stał się czasem owocującym…

Kulminacją dnia skupienia była Eucharystia, podczas której złożyłyśmy Bogu intencje naszych serc. Oddałyśmy Mu siebie, a On pozwolił nam doświadczyć swojej bliskości i czułości. Pozwoliłyśmy Mu zamieszkać w nas, a On pobłogosławił i posłał nas do spraw życia codziennego, abyśmy z nowymi siłami, mimo upadków i słabości rozpoczynały z Nim żyć na nowo.


Na zakończenie wspólnie odmówiliśmy Nieszpory i udaliśmy się na kolację. Były one dopełnieniem trwania na modlitwie i we wspólnocie razem z ojcem i siostrami. Dobrze nam przebywać razem i wielbić Pana za wszystko, co otrzymujemy z Jego Opatrzności w karmelu Dzieciątka Jezus.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail